Tatrzański Park Narodowy utworzony w 1954 roku to jeden z najchętniej odwiedzanych w Polsce parków narodowych. Zyskuje też dużą sławę poza granicami państwa, łącznie z miastem uważanym za stolicę Tatr – Zakopanem.
Park ten dzieli swą powierzchnię pomiędzy Polskę i Słowację, z czego najwyższe góry znajdują się po stronie słowackiej. Pomimo że ochronie podlega tu flora i fauna oraz wchodzi on w strefę rezerwatu biosfery UNSECO, udostępniono go turystom. Ochrona nie jest więc ścisła, lecz poruszając się po nim, należy trzymać się zawsze wyznaczonych szlaków. I to nie wyłącznie ze względów przyrodniczych, lecz także własnego bezpieczeństwa. Tatrzańskich przepaści nie powstydziłyby się nawet francuskie Alpy, a wszystko to dlatego, że góry te pochodzą z tego samego okresu (orogeneza alpejska).
Ze wspomnianej wcześniej fauny w Tatrach można napotkać świstaki, kozice, niedźwiedzie, jelenie, sarny, rysie i łasice. Na halach bacowie wypasają stada owiec, na które czasem napotykają turyści na niektórych szlakach (np. w dolinie Kościeliskiej). Spotkania turystów z niedźwiedziami mogą być bardzo niebezpieczne, dlatego na każdym szlaku znajdują się tablice informacyjne upominające, jak powinno się w takich przypadkach zachować. Przedstawicielami rzadkiej, chronionej flory są m.in.: kostrzewa, wierzba żyłkowana, dębik ośmiopłatkowy czy sit skucina. Nazwy brzmią dla nas bardzo specyficznie, ponieważ są to pewne endemity (rośliny charakterystyczne dla jednego miejsca na ziemi, nigdzie indziej niewystępujące w sposób naturalny) i ponadto relikty epoki lodowcowej.
Zakopane jest główną bazą działalności ratowników TOPR-u (Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowanie Ratunkowe), a także bazą noclegową i turystyczną. Można powiedzieć, że jest to brama, która wprowadza chętnych do tatrzańskiej krainy. Znajdziemy tu minibusy, które zawiozą nas na konkretne szlaki bogate w walory krajobrazowe. Pamiętajmy, że wędrówka wysokogórska (a do takiej na pewno należą wędrówki tatrzańskie) wymaga zawsze dobrego zaopatrzenia, przygotowania sprzętu i jest dla człowieka doskonałą metodą na zahartowanie ducha. Nie zapomnijmy też o kilku drobnych, ponieważ ani wstęp na szlaki, ani obiady i noclegi w schronisku nie są darmowe.
Zapraszam do obejrzenia galerii niektórych krajobrazów Tatr polskich.
Tak wygląda stolica polskich Tatr, gdy oglądamy ją z Gubałówki (1123m. n. p. m.). Gubałówka to szczyt wznoszący się tuż nad Zakopanem, na który można wejść, ale można także wjechać jedyną w Tatrach kolejką linowo-torową, dorożką lub minibusem. U góry znajdziemy nie tylko piękne widoki, ale także restauracje, park linowy czy zjeżdżalnię saneczkową.
Wjeżdżając kolejką na Gubałówkę przy ładnej pogodzie, możemy zorganizować sobie około półgodzinny spacer po szczycie, docierając do Butorowego Wierchu (najwyższy w paśmie Gubałówki- 1160m.n.p.m.). Stamtąd można zjechać na dół wyciągiem krzesełkowym i wrócić minibusem do Zakopanego. Piękne widoki gwarantowane.Chyba najbardziej uczęszczanym szlakiem jest ten prowadzący do Morskiego Oka. Dzieje się tak zapewne dlatego, iż jest to wygodna, pnąca się niezbyt ostro w górę asfaltowa droga. Tu także można zauważyć spacerowiczów, którzy w góry wybrali się w sandałkach lub klapkach. Nie powinno się zapominać, iż mimo wszystko ciągle podążamy coraz wyżej. Pogoda w wysokich partiach górskich zmienia się często bardzo gwałtownie – od 30 stopni Celsjusza po opady śniegu w lipcu. A niemal tuż nad Morskim Okiem (widok z Czarnego Stawu pod Rysami) rozpościerają się najwyższe polskie Tatry.
Po drodze na Morskie Oko (1395 m n.p.m.) widać ciekawy wodospad nazywany Wodogrzmotami Mickiewicza. Jest tutaj od trzech do dziesięciu małych kaskad – w zależności od ilości wody spływającej na dół. Rozróżnia się nawet trzy etapy jej podróży: Wyżni, Pośredni i Niżni Wodogrzmot. Docelowo woda spływa aż do Doliny Roztoki.
Tuż za Wodogrzmotami mamy możliwość skrętu z asfaltowej trasy w szlak po lewej stronie. Po około piętnastominutowym spacerze w dół znajdziemy się w schronisku w spokojnej Dolinie Roztoki. Jest to doskonałe miejsce na wyciszenie, zrelaksowanie się, regenerację sił i zebranie ich na dalszą wędrówkę.
Ze szlaku na Morskie Oko możemy podziwiać słowackie Tatry Wysokie. Widać tu przepięknie Dolinę Białej Wody i okalające ją szczyty: Gerlach, Batyżowiecki i Kaczy (od lewej).
Jeżeli jednak wybierzemy trasę z drogi asfaltowej na prawo, będziemy musieli zmagać się z dużo trudniejszą drogą. Niemal cały czas pniemy się bardzo stromo w górę, w pewnym momencie wychodząc nawet z lasu i idąc po gołych skałach. Przy upałach jest to dość uciążliwe, jednak Dolina Pięciu Stawów Polskich (ok. 1625-1900 m n.p.m.) i czekające tam na nas schronisko z ciepłym obiadem jest warte wysiłku. W dolinie tej znajduje się najwyżej położony staw w Polsce – Zadni Staw Polski (1890 m n.p.m.).
Z Wielkiego Stawu w Dolinie Pięciu Stawów Polskich wypływa największy i najbardziej efektowny w Polsce wodospad nazwany przez górali Wielką Siklawą. Jej wysokość to ok. 70 metrów.
Jeżeli dotrzemy do Morskiego Oka i nie będziemy zbyt zmęczeni, możemy ruszyć wkoło półgodzinną drogą na Czarny Staw (1583 m n.p.m.) leżący u podnóża Rysów. Początkowo należy po prostu obejść połowę linii brzegowej jeziora, ale potem następuje niemal pionowa wędrówka w górę po bardzo stromych i miejscami śliskich kamieniach. To jest już miejsce dla bardzo wytrwałych i odważnych.
Rysy to najwyższy szczyt Tatr po stronie polskiej. Do niedawna mówiło się, że mają one wysokość 2499m. n. p. m, co ostatnio uległo zmianie. Teraz uważa się, że są to dokładnie 2503m. n.p.m. Od polskiej strony wejście na Rysy jest trudne i przeznaczone wyłącznie dla doświadczonych taterników. Od słowackiej natomiast na szczyt wiedzie wygodniejsza droga.Jedną z kilku ciekawych dolin tatrzańskich, jednocześnie najdłuższą i największą, jest Dolina Chochołowska. Można tu wypożyczyć rower, aby połowę trasy do schroniska przebyć właśnie na nim. Odbywają się również przejazdy kolejką, ale także tylko do tego jednego punktu. Pod samo schronisko podejść można wyłącznie pieszo. W tej dolinie lądował helikopterem w 1983 roku Jan Paweł II. Odbył spacer z Lechem Wałęsą i jego rodziną. Do dziś co niedzielę o 13 w kaplicy nieopodal schroniska odbywają się msze święte.
Giewont to masyw wznoszący się nieopodal Zakopanego z charakterystycznym krzyżem na szczycie. Składa się jakby z trzech części: Wielkiego Giewontu (1895 m n.p.m.), Małego Giewontu (1728 m n.p.m.) i Długiego Giewontu (1867 m n.p.m.). Krzyż umiejscowiony jest właśnie na Wielkim Giewoncie. Południowe zbocza masywu są dużo łagodniejsze od północnych, ale i tak, aby zdobyć ten szczyt będziemy musieli pomagać sobie łańcuchami, które są umiejscowione w skałach. Szlak bowiem jest miejscami bardzo śliski, a przepaście groźne.
